Met mijn vader en mijn broers, zussen en vele anderen liepen we vanaf het gemeentehuis van Rhenen naar de begraafplaats op de top van de Grebbeberg. Die wandeling naar de top van die berg, waar aan het begin van WO II velen het leven lieten in de loopgraven. Die wandeling gaf een goed gevoel van saamhorigheid.

Ook de jaren daarna heb ik in diverse woonplaatsen met dat gevoel dat feit herdacht. Die herdenking zal ik nooit overslaan, tenzij ik geveld word door een voedselvergiftiging. En dan de volgende dag samen de bevrijding vieren. Ook mooi, maar mijn favoriet is toch die herdenking op 4 mei.

Beide dagen staan voor mij in het teken van saamhorigheid. En dan bekruipt mij altijd het gevoel, waarom saamhorigheid in de politiek zo moeilijk is. Er lijkt nu overeenstemming te zijn over minder blokkendozen en minder dieren in de intensieve veehouderij. Maar toch lukt het niet om effectief een gezamenlijke vuist te maken om die groei te stoppen.

En dan praten we nog niet over de groei van de mestverwerking. Is deze periode niet een goed moment om eens na te denken hoe we partijbelangen kunnen loslaten en kiezen voor gezamenlijkheid?

Wilt u hierover (en over andere zaken) met ons praten? Dat kan. We zitten elke eerste zaterdag van de maand van 11.00 tot 12.00 uur in de bibliotheek in Horst.

Henk Kemperman